Mady Janssens

Hoe moet het nu verder met de financiële crisis? 

In de toekomst zal het bankenlandschap er anders gaan uitzien.Een nieuw type bank zal ontstaan: de systeembank. Het  zijn banken, die indien ze in faling zouden gaan, een reeks andere banken  meesleuren. Denk maar bijvoorbeeld aan de Amerikaanse Lehmanbrothers. In België komen Fortis, Dexia, KBC, ING in aanmerking voor deze  nieuwe naam. De economie zou stilvallen indien een van deze vier banken zou failliet gaan. Want de consument is dan zijn financiële middelen en/of spaargeld kwijt . Het “rapport De Larosière” schuift in Europa een veertigtal systeembanken naar voor. Ze zullen onderworpen worden aan een strenger toezicht gezien hun economisch belang. Onze vier Belgische grootbanken zullen de nieuwe “systeembanken “ zijn .    

Wat zijn de afspraken en nieuwe maatregelen die op stapel staan?

Een hele reeks doelstellingen worden nagestreefd.

- Op dit moment is het stabiliseren van de financiële markten de grote prioriteit, het vertrouwen op de interbankenmarkt moet dringend terugkeren.

- Na de crisis wordt een versterkte regelgeving noodzakelijk op vlak van extra kapitaal en reserves waardoor de banken veiliger  kunnen  functioneren.

- Een betere liquiditeitscontrole op de banken wordt noodzakelijk

- Zich beraden over een splitsing tussen de banken en de verzekeringsbedrijven alsook een splitsing van de depositobanken en de beleggingbanken is aan de orde.

-  Hedgefondsen moeten onder een controle-orgaan staan.

-  De credit default swaps (CDS) moeten gecontroleerd worden door een centrale autoriteit of clearinghouse.

-   De toxische producten moeten uit de balansen van de banken  genomen worden om het vertrouwen tussen banken te herstellen. Hier stelt zich dan de noodzakelijke waardering van  de toxische producten. Voor sommige gezonde  financiële instellingen vallen er misschien koopjes te doen…

- De toestand rond de hypotheken in de VS moet een oplossing krijgen. Amerikanen moeten in staat gesteld worden hun hypotheken af te betalen aan hun kredietinstelling.

- De kredietmarkt moet terug functioneren wat een veiligere verhouding tussen de te geven  kredieten  en het beschikbaar werkkapitaal van  de banken noodzaakt. Een gezonde situatie vraagt minder kredietverlening voor een hoger eigen vermogen, geen simpele opdracht.Werk aan de winkel dus! 

Hoever staat het op dit ogenblik met de financiële en economische crisis?

Spijtig genoeg is de crisis nog maar halfweg. Banken zijn nog achterdochtig t.o.v. sommige andere banken. De handel herneemt maar traagjes. Centrale banken verlenen al maanden  middelen aan de banken. Ze namen de rol over van de banken op de interbankenmarkt waardoor de EONIA (daggeldrente),  waaraan banken hun middelen moeten ontlenen, hoog oploopt.  De gezinnen en bedrijven staan daardoor ook voor dure kredieten wat dan weer de investeringen en de consumptie afremt. Banken moeten terug hun rol op de interbankenmarkt vervullen en onderling  mekaar kredieten verschaffen; dit is niet de taak van de centrake bank! Er moet dus dringend een einde komen aan deze toestand van gemis aan vertrouwen.

Voor sommige banken is geen hulp meer mogelijk. Zij zullen failliet gaan ; er zijn er al een reeks die weg opgegaan… Voor 2009 en 2010 zijn de vooruitzichten voor de economische activiteit niet schitterend: de economie blijft krimpen,  4% van het BBP schatten specialisten. Dit heeft budgettaire gevolgen: de regeringen moeten saneren, de bevolking de  buikriem aantrekken. De bevolking staat geen leuke jaren te wachten. Hopelijk verlopen de budgettaire besparingen gespreid en langzaam.  Een 0,5% van het BBP saneren per jaar lijkt aanvaardbaar. Wat ons 8 j. à1O  jaar verder brengt in de tijd. Een snellere dus kortere besparingsperiode zal te zwaar aankomen voor de bevolking die door de schuld van de banken reeds een deel van haar spaargeld en haar werk kwijt is gespeeld …  

Mady Janssens

 Kristof Van der Cruysse

De kogel is dus door de kerk : Europees boegbeeld voor Lijst Dedecker wordt niemand minder dan Derk Jan Eppink. Deze uiterst cosmopolitische journalist, columnist en publicist is zeker geen onbekende in Vlaanderen en Nederland, waar hij graag en op bijzonder lucide wijze de draak steekt met de politieke wantoestanden. Zijn bijdragen waren te lezen in oa. Knack, Trends en Elsevier.Enkele uren voor zijn politieke "outing" vond de drukke Eppink nog even de tijd voor een interview voor Cassandra.be. We legden de nieuwste recruut van Lijst Dedecker en recent stuurgroeplid van Cassandra enkele pertinente vragen voor :

"Klopt het dat andere partijen (in Nl) je al hadden aangezocht voor een zitje in het EP?"Ik heb van geen enkele Nederlandse partij een vraag gehad om op de lijst te gaan staan en heb dat ook nooit zelf gevraagd. Ik heb de VVD een bijdrage aangeleverd voor het Europese verkiezingsprogramma van die partij omdat het werd opgesteld door voormalig Commissaris Bolkestein. De programmacommissie kon daarbij kiezen uit enkele ideeen die ik naar voren bracht. Zij heeft dat ook gedaan. Het is een goed centrum-rechts programma geworden. Met Rita Verdonk of Geert Wilders heb ik geen contact gehad."Waarom dan wel een keuze voor Lijst Dedecker?""Ik ben ingegaan op de vraag van Jean-Marie Dedecker om een prominente rol te vervullen op de Europese lijst van LDD. In de eerste plaats omdat Dedecker een politicus met karakter en moed is. Hij durft dingen te zeggen en is niet bang voor politiek correcte reacties. Hij heeft een parler vrai en weet wat er leeft in het pays reel. Dat is belangrijk voor een politicus.In de tweede plaats vind ik dat de rechtsliberale stroming in LDD goed aan bod komt. Veel LDD'ers komen eigenlijk van de rechtervleugel van de VLD en sommigen van hen werden door die partij buitengesloten. Uiteindelijk vormde zich een groep waarvan Dedecker de coach werd en het boegbeeld. Die rechtsliberale stroming was eigenlijk dakloos en verweesd omdat de VLD te links was en het Vlaams Belang te radicaal en niet liberaal. Met LDD krijgen rechtsliberalen een dak en is er een stem die opkomt voor het werk van kmo's en zelfstandigen die meer respect verdienen.Uiteindelijk zal het Vlaams liberalisme twee stromingen kennen: LDD en VLD, zoals in Nederland VVD en D66.""Hoe heb jij Jean-Marie zelf eigenlijk leren kennen?""Ik heb Jean-Marie voor het eerst ontmoet in 1999 tijdens een programma van Bruno Wyndaele. Hij zei me toen dat hij op de lijst van de VLD was gaan staan om 'zijn gedacht  te zeggen'. "

"Werkelijk? Ook tegen Verhofstadt?"(glimlachje) "Ik heb hem toen gezegd dat de VLD al een leider had die tegendraadse meningen niet meteen omhelsde en dat hij in moeilijkheden zou komen. Hij zei: 'Daar trek ik me niets van aan'. We hebben sporadisch contact gehouden en in 2006 heb ik zijn boek 'Rechts voor de Raap' voorgesteld. Niemand durfde dat te doen entoen heb ik het gedaan. Ik zei toen: 'Dit is het Burgermanifest van deze tijd. De pers lachte het boek weg en zei dat het spoedig bij de Slegte zou belanden, Hij heeft er 38.000 verkocht. Een record."" En nu word je dan plots een boegbeeld van een Vlaamse politieke partij. Een niet-Belg op een Belgische Europese Lijst, het is hoe dan ook een unieke ervaring voor ons land. Ook elders in de EU trouwens. Hoe kijk jij daar tegenaan ? "Mijn kandidatuur is de eerste grensoverschrijdende in de Lage Landen. In dat opzicht is het wel een mijlpaal. De EU is voor 'Europees Burgerschap' en bevordert dit, maar tot nu toe gebeurde het nog vrij weinig. In het huidige Europarlement met circa 785 leden zijn er 4. In het verleden deed Daniel Cohn- Bendit het ook. Hij is Duitser en trad ooit op als lijsttrekker van de Franse Groenen. In 2004 trok hij weer de lijst van de Duitse groenen. Ik hoop dat er deze keer meer zijn. Een van hen is de Vlaming Jean-Paul Floru die opkomt in Londen op de lijst van de Britse Conservatieven. Ik ken Floru en hij is een prima kerel.""Toch kan ik me voorstellen dat er vandaag enkele wenkbrauwen de hoogte ingaan. Wat zou je willen zeggen naar mensen toe die een Vlaming verwacht hadden op de lijst?(denkt even na) "Ik begrijp wel dat sommigen vreemd opkijken en denken: waarom geen Vlaming? Jean-Marie heeft me gevraagd omdat ik veel ervaring heb in Europa. Ik was 3 jaar assistent in het Europees Parlement, en werkte 7,5 jaar in de Europese Commissie. Daarnaast beschouw ik mezelf niet als een 'Hollander'. Ik komt niet uit de Randstad-Nederland en woon nu al 15 jaar in Vlaanderen. Ik ben in dat opzicht een vervlaamste Nederlander. In een van mijn boeken noem ik mijzelf een NederBelg. Ik ben dus geen vreemdeling in Vlaanderen en ken het zeer goed, evenals Europa. Op die basis hoop ik een goede inbreng te hebben in LDD.""Welke boodschap wil je uitdragen naar het EP?""De belangrijkste lijn is dat wij Euro-realisten zijn; dus geen Euro-federalisten en geen Euro-sceptici. Wij zijn voor Europese integratie en willen enkele concrete verbeteringen, zoals meer democratie. Nu wordt de volgende Belgische commissaris aangewezen door de regering, via koehandel in de achter- kamertjes. Wij willen die commissaris laten verkiezen via een referendum tegelijk met de Europese verkiezingen. Laat de burgers beslissen of De Gucht, Leterme of een ander naar de Commissie gaat; niet de partijelites.""In het Europese strijdperk zal je meer dan waarschijnlijk uitkomen tegen Dehaene en Verhofstadt, twee politieke zwaargewichten. Hoe sta je daar tegenover?""Het is een uitdaging te debatteren tegen Verhofstadt en Dehaene. Beide zijn inderdaad zwaargewichten als voormalige premiers. Verhofstadt is een sterke figuur uit een politieke generatie en Dehaene heb ik altijd erg gewaardeerd. Wij zullen een Europees Manifest maken en op basis daarvan zal ik het debatstrijdperk betreden. Ik zie er naar uit, want het gaat over de toekomst van Europa."Interview: Kristof Van der Cruysse, Algemeen Secretaris CassandraOvername mogelijk mits bronvermelding.

Reactie op "Knuffel Wilders" van Fouad Gandoul (gepubliceerd in De standaard op 25 januari).

In de column Knuffel Wilders roept Fouad Gandoul de moslims op tot een gematigde reactie op de komende Koranfilm van Geert Wilders. Moslims moeten zich beperken tot ‘counterspeech’ en ludieke acties maar elke vorm van gewelddadige reactie vermijden. Kortom, Moslims moeten zich in hun reactie op beledigingen houden aan de methodes die gangbaar zijn in onze westerse rechtstaat. Deze pacificerende oproep siert hem. Politiek correcte scherpslijpers, die elke mening of elke vereniging die hen niet aanstaat, willen bestrijden met overheidsverbod kunnen hier een voorbeeld aan nemen.

Niettemin zit in de column van Fouad Gandoul een redeneringslijn die intellectueel onjuist is en, naar we vrezen, zijn oproep zal ondermijnen. Fouad stelt het voor alsof gedurende de eeuwen heen moslims bestendig het slachtoffer zijn geweest en zich steeds geduldig en tolerant tegenover hun vijanden hebben opgesteld. Slaat men op uw moslimwang, biedt dan de andere ook aan. We kunnen ons inbeelden dat vele moslims die dit lezen zich zullen afvragen waarom de liefde steeds van hun kant moet komen en waarom zij bijgevolg nog eens de mogelijke beledigingen van Wilders erbij moeten nemen.

Misschien moeten Fouad Gandoul en alle moslims van goede wil en met gezond verstand- en zo zijn er wellicht zeer veel- maar eens in eigen boezem kijken. De film van Wilders zal wellicht allerlei overdrijvingen en eenzijdigheden omvatten maar ook voor een deel op waarheid zijn gebaseerd. Moslims, en in het bijzonder de Europese Moslims, moeten ophouden zich eenzijdig in een slachtofferrol te plaatsen.

In de eerste plaats moeten zij in het reine komen met de archaïsche inhoud van hun eigen boek en traditie. Fouad Gandoull selecteert in zijn column een poeslieve Koranpassage, maar het is een koud kunstje om uit de Koran en de shura ook weerzinwekkende teksten te halen over ongelovigen, afvalligen, overspelige vrouwen, homosexuelen, enz. Dit zijn teksten uit de zevende eeuw uiteraard. Moslims moeten een methode vinden waarmee deze teksten gecontextualiseerd worden en bijgevolg hun karakter als voorschrift, als actueel geldend woord van God, verliezen.

Ten tweede moeten Moslims in het reine komen met hun eigen geschiedenis en deze niet opvatten als een worsteling tussen het eeuwige en enige goede (de Islam), en het slechte (al de rest). Moslims hebben zich, zoals christenen, schuldig gemaakt aan wrede veroveringsoorlogen, onderdrukking en uitroeiing van minderheden. Het wordt tijd dat dit op zijn minst wordt erkend zonder dat dit moet uitmonden in een excuuscultuur of een golf van zelfhaat, zoals dit soms van het christelijke westen wordt geëist.

Ten derde moeten Moslims durven ingaan tegen de reactionaire praktijken in hun eigen regimes en hun eigen gemeenschappen in niet-Moslimlanden. De betere Islam moet op een meer assertieve wijze praktijken zoals gedwongen huwelijken, vrouwenonderdrukking, wreedaardige straffen, vervolging en intimidatie van ex-moslims, enz. durven veroordelen.

De christelijke kerken zijn na zoveel eeuwen uiteindelijk tot dit besef gekomen en aanvaarden nu meestal dat godsdienst in overeenstemming moet zijn met verdraagzaamheid, scheiding van kerk en staat en aanvaarding van de wetenschappelijke vooruitgang. We wachten op een gelijkaardige evolutie in de Islam en dan willen we die graag ook knuffelen.

Boudewijn Bouckaert
Voorzitter Cassandra

Mimount Bousakla
Ondervoorzitter Cassandra